Με αυτή τη συνταγή σήμερα νιώθω ότι μπορώ να σας ξανασυστηθώ. Λοιπόν, με λένε Χρύσα (και είμαι καλά... περίπου) και αυτό είναι το τελειότερο πιάτο που υπάρχει[...]

Και επισήμως πια στο δεύτερο μισό του Μάρτη, αυτού του ατελείωτου μήνα, με τις ατελείωτες εναλλαγές των καιρικών συνθηκών, και τα ατελείωτα νεύρα που αυτές[...]

Σας έχω πει ποτέ ότι μεγάλωσα στην Καλαμαριά; (κατά το γνωστό άσμα "μα εγώ είμαι απ' την Καλαμαριά αα α α, πώς να τ' αντέξω όλα αυτά, καρδιά μου, ααα, πώς να[...]

Είναι τώρα πόσες μέρες που βρέχει ασταμάτητα στη Θεσσαλονίκη. Πόσες άραγε; 4; 5; Μπορεί και παραπάνω, έχω χάσει το μέτρημα... Έχουμε σαπίσει. Στην κυριολεξία.[...]

Πόσο συχνά αναζητάτε το τέλειο; Την τέλεια σύνταξη σε μια επιστολή, την τέλεια απλή μαύρη μπλούζα, το τέλειο χρώμα στα μαλλιά, την τέλεια στιγμή να πείτε κάτι[...]

Ok, είμαι λίγο διχασμένη με αυτή τη συνταγή. Ναι, είναι τελείως νηστίσιμη. Όμως, όχι, νιώθω πολύ άσχημα να την παρουσιάσω για νηστίσιμη, και μάλιστα μέσα στη[...]

Ερώτηση: Τι κάνεις όταν έχεις: 1. ένα αγοράκι ετών δύο και μισό, 2. μία στολή ινδιάνου (για αγοράκι ετών δύο και μισό), 3. σχέδια για τριήμερο Καθαράς Δευτέρας[...]

Που λέτε, σήμερα δεν έχω καθόλου, μα καθόλου έμπνευση. Τίποτα. Nothing. Rien. Niente. Nada. Έχω όμως ετοιμάσει εξαιρετικό σουβλάκι κοτόπουλο, ελαφρύ, τρυφερό,[...]

Αυτή η Δευτέρα είναι η αρχή μιας εβδομάδας που προβλέπεται δύσκολη και αρκετά κουραστική... Είναι επίσης το τέλος ενός σαββατοκύριακου που ήταν αρκετά[...]

Αυτή η συνταγή μου πήρε τέσσερις γραμμές για να τη γράψω... Τέσσερις ολόκληρες γραμμές. Κι αν σας θυμίζει κάτι, είναι γιατί το πιάτο αυτό κάνει σήμερα δεύτερη[...]

Όταν ο τίτλος μιας συνταγής που σου έγραψε κάποιος σε ένα τετράδιο είναι "κρέμα σοκολάτας για τούρτες, τάρτες ή λοιπές γουρουνιές", σε προδιαθέτει ανάλογα...[...]

Δεύτερο κέικ στο καπάκι; Ω ναι... Δεν είχα σκοπό, αλλά μόλις το δοκίμασα, ήξερα ότι αυτή τη συνταγή δεν μπορώ να την κρατήσω για τον εαυτό μου. Ούτε και να[...]

Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους! Σήμερα έχουμε ανάρτηση χωρίς συνταγή, έτσι, να ξεκουραστεί λιγάκι η μαγείρισσα, αλλά έχουμε βραβείο-blogοπαιχνίδι, από[...]

Είναι περίπου 9.30 το βράδυ. Έχω καταφέρει το Γιώργο να κοιμηθεί και είναι η πρώτη στιγμή της ημέρας που κάθομαι σαν άνθρωπος, με τα πόδια διπλωμένα, πάνω στον[...]

Κλασικό, μαμαδίστικο, αγαπημένο κέικ. Γλυκό, σοκολατένιο, αφράτο, και μπορώ να συνεχίσω να αραδιάζω επίθετα που να το χαρακτηρίζουν, αλλά πάντα, μα πάντα θα[...]

(Ακολουθεί ανάρτηση της κατηγορίας "κουκουβά") Ήρθε λοιπόν η ώρα που μπορώ κι εγώ περήφανα να πω ότι αυτά είναι τα πρώτα μπισκότα που έφτιαξα με το γιο μου! Ω[...]

Λίγες εβδομάδες πριν από τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν, καταφέραμε μετά από πάρα πολύ καιρό να κάνουμε ένα ολιγοήμερο ταξίδι οι δυο μας με τον Κώστα στο[...]

Κοίτα πλάκα, ο τίτλος κάνει ρίμα... Σήμερα νομίζω ότι βρήκα ένα από τα αγαπημένα μου γλυκά. Σοβαρά. Ναι, εγώ είμαι, μην ανησυχείτε, δεν έχω πάθει τίποτα, αλλά,[...]