μπραουνις με μερεντα παρλιαρος | μπλακ φορεστ βεφα | μπλακ φορεστ παρλιαρος | μπραουνις με μερεντα | μπανοφι συνταγη με ζαχαρουχο γαλα | cheesecake akis | chiz keik apo ton akis | cheesecake συνταγη philadelphia
Συνδεση

Συνδεθείτε στο cooktime για να μπορείτε να αποθηκεύετε τις αγαπημένες σας συνταγές

Αν δεν έχετε γραφτεί ακόμη, εγγραφείτε τώρα!

Ξεχάσατε τον κωδικό;

Τη συνταγή αυτή τη ζήτησε μέλος του Greekmasa. Την είχε εκτελέσει ο Ηλίας Μαμαλάκης στην εκπομπή «Μπουκιά και συχώριο». Πεντανόστιμο φαγητό, οι γεύσεις δένουν τέλεια μεταξύ τους, αρέσει σε όλους μας πολύ. Δυστυχώς, δεν έχω φωτογραφία, μόλις το ξαναφτιάξω, θα την προσθέσω. Υλικά: 1 κιλό χοιρινό κομμένο σε μπουκιές Μπύρα (περίπου 1 ποτήρι του νερού) Για το γλάσο: 5 κουταλιές της σούπας μουστάρδα πικάντικη 1-2 κουταλιές της σούπας μέλι 2-3 δάχτυλα του ποτηριού μπύρα Εκτέλεση: Μαρινάρουμε για αρκετές ώρες τις μπουκιές χοιρινού στη μπύρα (συνήθως όλο το βράδυ). Στη συνέχεια σωτάρουμε το κρέας, το σβήνουμε με τη μπύρα, καπακώνουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε να βράσει για περίπου 15’ (μέχρι να αρχίσει να κάνει φουσκάλες η μπύρα). Ρίχνουμε το γλάσο και ανακατεύουμε καλά. Βράζουμε για άλλα 10’ περίπου σε μέτρια φωτιά. Σερβίρουμε με μπύρα και ως συνοδευτικό πατάτες τηγανιτές, πουρέ ή πιλάφι. Προσθήκη ως Αγαπημένο (15) | Εμφανίσεις: 25338 Εκτύπωση (χωρίς σχόλια) | Εκτύπωση (χωρίς φωτογραφίες και σχόλια) Σχόλια (3)

Πηγή: greekmasa.gr

Ενα καταπληκτικό φαγητό απο τη Ροδο οπως παρουσιάστηκε στην εκπομπη του Ηλία Μαμαλάκη ''μπουκιά και συγχωριο''. Εύκολο και πολύ νόστιμο!!! Υλικά 1/2 κιλό μπαρμπουνοφάσουλα (Χάντρες) 1/2 κιλό  βλήτα ή σέσκουλα καλά καθαρισμένα 1 φλιτζάνι τσαγιού λάδι 2 κρεμμύδια μέτρια και ψιλοκομμένα αλάτι πιπέρι Εκτέλεση Σε δύο ξεχωριστές κατσαρόλες βράζετε τα μπαρμπουνοφάσουλα και τα χόρτα σε άφθονο αλατισμένο νερό Σουρώνετε τα μπαρμπουνοφάσουλα και τα χόρτα. Σε ένα τηγάνι βάζετε λάδι και προσθέτετε τα ψιλοκομμένα κρεμμύδια. Αφήνετε να τσιγαριστουν καλά και να πάρουν χρυσαφί χρώμα Εν τω μεταξύ έχετε ενώσει σε μια μεγάλη πιατέλα τα χορτα και από πάνω βαζετε τα φασόλια. Ρίχνετε λίγο πιπέρι στα φασόλια και περιχύνετε με τη καυτή σύβραση όπως την ετοιμάσατε στο τηγάνι.  Καλή επιτυχία! Προσθήκη ως Αγαπημένο (6) | Εμφανίσεις: 2430 Εκτύπωση (χωρίς σχόλια) | Εκτύπωση (χωρίς φωτογραφίες και σχόλια) Σχόλια (1)

Πηγή: greekmasa.gr

Στην αρχή ξεκίνησα να κάνω λαχανόρυζο με κιμά, έπειτα ήθελα λαχανοντολμάδες με μπεσαμέλ αλλά δεν προλάβαινα και είχα ψιλοκόψει και το λάχανο. Κάποια στιγμή στον κο Μαμαλάκη είχα ακούσει για το λαχανοπαστίτσιο (αλλά αυτό δεν είχε μπεσαμέλ) και τελικά έφτιαξα αυτό το φαγάκι που βγήκε τόσο νόστιμο που αρχίσαμε να το τρώμε από χθες το βράδυ!!! Μην σας φοβίζουν τα πολλά υλικά (εξάλλου ότι θέλει βάζει στο τέλος ο καθένας, ανάλογα με την όρεξή του) και οι τρεις στρώσεις. Είναι πολύ εύκολο κι έγινε και πολύ πιο γρήγορα από ότι περίμενα. Υλικά Για τη βάση: 3 μεγάλα λαζάνια (ή όσα χρειάζονται για να καλύψουν τη βάση από το δικό σας πυρέξ, αν υπάρχουν κενά δεν πειράζει διότι αυτά απλώνουν και ενώνονται με το ψήσιμο) 1 λάχανο μικρό λευκό ψιλοκομμένο ½ φλιτζανάκι του καφέ τραχανά γλυκό (ή ξινό) Κεφαλοτύρι τριμμένο περίπου μία κούπα Αλάτι Πιπέρι Ελαιόλαδο Για τη γέμιση: 500gr κιμά μοσχαρίσιο 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο 1 καρώτο τριμμένο 1 πιπεριά πράσινη ψιλοκομμένη 1 πιπεριά κόκκινη ψιλοκομμένη Ελαιόλαδο Αλάτι Πιπέρι Λίγο νεράκι ή ζωμό από κρέας ή λαχανικά αν έχουμε 1 φλιτζανάκι του καφέ ρύζι καρολίνα Για τη μπεσαμέλ: 1 lt γάλα 1 κούπα του τσαγιού αλεύρι 2 αυγά 1 κούπα του τσαγιού κεφαλοτύρι τριμμένο 50gr βούτυρο Αλάτι Πιπέρι Μοσχοκάρυδο Παρμεζάνα τριμμένη Εκτέλεση Για τη βάση: Ζεματάμε το λάχανο με ελάχιστο νεράκι για λίγη ώρα με κλειστή κατσαρόλα και χαμηλή φωτιά. Προσθέτουμε τραχανά γλυκό για να τραβήξει τα υγρά, κεφαλοτύρι, αλάτι, πιπέρι κι ελάχιστο ελαιόλαδο κι ανακατεύουμε. Στρώνουμε σε ένα σκεύος φούρνου τα μεγάλα λαζάνια κι από πάνω το μίγμα.

Πηγή: greekmasa.gr

Χαλβάς με αλεύρι απο εκπομπή του Μαμαλάκη Τι χρειαζόμαστε: 1 ποτήρι ελαιόλαδο 2 ποτήρια αλεύρι Για το σιρόπι 2 ποτήρια νερό 2 ποτήρια ζάχαρη 1 κουτ.σούπας κανέλα Σε μια κατσαρόλα φτιάχνουμε το σιρόπι και προσθέτουμε την κανέλα Σε μια άλλη κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε μέχρι το αλέυρι να πάρει χρώμα (όπως και στο σιμιγδαλένιο χαλβά) Υστερα προσθέτουμε το σιρόπι και γίνεται για σφιχτή ζύμη Παίρνουμε 1 κουτάλι της σούπας το γεμίζουμε και με την παλάμη μας σχηματίζουμε το σχέδιο του κουταλιού και απο τις δύο μεριές.

Πηγή: cookpad.com/gr

Μια πολύ όμορφη συνταγή για όλες τις εποχές απο την εκπομπή του Ηλία Μαμαλάκη. Τι χρειαζόμαστε: 300 γρ. ρεβύθια μουλιασμένα για 12 ώρες 3 κρεμμύδια μέτρια 2 σκελίδες σκόρδο 1 κ.σ. αλάτι 1 πρέζα πιπέρι 1 κ. γ. μπούκοβο γλυκό 1 κ.σ. εστραγκόν 1 ποτήρι νερού νερό 260 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του Μαιντανό 150 γρ. γαρίδες καθαρισμένες και βρασμένες 1 ποτήρι κρασιού ούζο μαστίχας Για τη σός: 1 κεσέ ( 200 γραμμ) γιαούρτι στραγγιστό 2 κ.σ. ταχίνι 1/2 κ.γ. μέλι 4 - 5 σταγόνες λεμόνι 0,25 γρ. σαφράν Ηλιέλαιο για τηγάνισμα Κόβετε και καθαρίζετε τα κρεμμύδια. Ψιλοκόβετε τον μαιντανό. Βράζετε τις γαρίδες, τις καθαρίζετε και βγάζετε το εντεράκι τους και τις κόβετε στα δύο. Σ ένα μπλέντερ αλέθετε τα μουλιασμένα ρεβύθια και τα αδειάζετε σ' ένα μπόλ μεγάλο. Στο ίδιο μπλέντερ αλέθετε τα κρεμμύδια και τα αδειάζετε και αυτά στο μπόλ με τα ρεβύθια. Ψιλοκόβετε και τις σκελίδες σκόρδο και τις προσθέτετε στο μπόλ. Αλατοπιπερώνετε. Τρίβετε λίγο εστραγκόν μέσα στο μπόλ και προσθέτετε το μπούκοβο. Αδειάζετε στο μείγμα ένα ποτήρι νερό και ανακατεύετε. Βάζετε το αλεύρι κουταλιά - κουταλιά συνεχίζοντας το ανακάτεμα. Προσθέτετε το ούζο, τις καθαρισμένες γαρίδες και τέλος τον ψιλοκομμένο μαιντανό και μία κουταλιά λάδι. Το μείγμα πρέπει να γίνει ένα πυκνό κουρκούτι. Πλάθετε τους ρεβιθοκεφτέδες και τους τηγανίζετε σε καυτό λάδι. Εν τω μεταξύ φτιάχνετε τη σός. Σ' ένα μπόλ βάζετε το γιαούρτι και προσθέτετε το ταχίνι, το μέλι, το σαφράν και 4 - 5 σταγόνες λεμόνι και ανακατεύετε καλά.

Πηγή: cookpad.com/gr

Αυτό το ψωμάκι είναι μία γρήγορη και εύκολη λύση όταν ξεμένουμε από ψωμί (ή δεν συμβαίνει σε εσάς???) Εχει κάνει την τσάρκα του μέσα στο διαδίκτυο σε άπειρες σελίδες, εγώ το είχα πρωτοδεί στο Olive του κου Μαμαλάκη πριν χρόνια...2-3 δεν θυμάμαι... Τα υλικά απλά : 1 φαρινάπ 1 κουτάκι μπύρα (330 ml) 1 κ. γλ. αλάτι λίγο λαδάκι για τη ζύμη Εκτέλεση Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί και τα τοποθετούμε σε ήδη λαδωμένο ταψάκι. Εγώ το έβαλα στη φόρμα του κέηκ με την τρύπα αλλά από τη φούρια μου δεν το πρόσεξα από πάνω καθόλου και έγινε λίγο....ανάγλυφο... Ψ'ήνουμε στους 180 βαθμούς για 45 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο. Μπορούμε αν θέλουμε να το αρωματίσουμε όπως προτιμάμε, αν και με την μπύρα είναι από μόνο του όλο άρωμα. Καλή σας όρεξη!

Πηγή: epipantosepistitou-efik.blogspot.gr

Το πέστο υπάρχει σε 2 εκδοχές,για μένα. Η μια είναι η κλασσική ιταλική με παρμεζανα,βασιλικό, κουκουνάρι και η άλλη του Ηλ.Μαμαλάκη με δυόσμο,αμυγδαλα και Σαν Μιχάλη ....αγαπώ την ελληνική εκδοχή αν και ενίοτε κάνω και την ιταλική,βάζοντας όμως πάντα αμυγδαλο γιατί δε μ'αρέσει καθόλου το κουκουνάρι Σας δίνω και τις 2...τις αναλογίες τις προσαρμόζετε κατα τα γούστα σας ... 100 γρ.φρέσκο δυόσμο(και ο ξερος καλός ειναι)/βασιλικός 100 γρ ελαιόλαδο 100 γρ Σαν Μιχάλη τριμμενο/παρμεζάνα reggiano 100 γρ αλεσμενα αμύγδαλα/κουκουνάρι 1 σκελίδα σκόρδο 3 κ.σούπας ξύδι(ή και περισότερο) λιγο αλάτι-πιπερι Η εκτέλεση απλή.Χτυπάμε στο μπλεντερ το λάδι,το σκορδο,το δυόσμο(ή τον βασιλικό για την ιταλική εκδοχή) ώσπου να γίνουν ένας παχύρευστος πολτός,αν είναι πολύ πηχτός ρίχνουμε μερικές κουταλιές νερακι.Προσθέτουμε τ'αμύγδαλα(ή το κουκουνάρι) και στη συνέχεια το τυρί.τελευταίο μπαινει το ξύδι.Δοκιμάζουμε και διορθώνουμε με επιπλεον ξύδι,αλατι και πιπέρι. Διατηρείται σε βάζο στο ψυγείο για αρκετό καιρό,αρκει η επιφανειά του να σκεπάζεται με λίγο λαδάκι. Είναι σούπερ με μακαροναδα,φυσικά,αλλά και ψητά μπιφτεκια και λαδερά φαγητά(τελειο με τα φασολακια του καλοκαιριού)

Πηγή: cookthebook.blogspot.gr

Είμαι γνωστή "άρρωστη" με τα τσουμπλέκια της κουζίνας. Τρελαίνομαι να μπαίνω σε σχετικά μαγαζιά και να χαζεύω, να ανακαλύπτω διάφορα χρήσιμα (λέμε τώρα) σκεύη και γκατζετάκια, να γεμίζω συρτάρια, ντουλάπια και ντουλαπάκια και τελικά να χρησιμοποιώ ελάχιστα απ’ όλα τούτα. Αν φτιάξω κατάλογο σίγουρα εξοπλίζω κουζίνα εστιατορίου. Λοιπόν αν στον κατάλογο βάλουμε στην αναζήτηση «πυρίμαχα βγαίνει η κατηγορία «πήλινα» και στη συνέχεια η υποκατηγορία «Σιφνέϊκα» η οποία περιλαμβάνει: Κλασικό γιουβέτσι χωρίς καπάκι (1ο ταξίδι, φοιτήτρια από το χαρτζιλίκι) Γιουβέτσι μπλε με καπάκι και ρεβυθάδα (2ο ταξίδι, από τα πρώτα μιστά) Γάστρα - κοτοπουλιέρα x-large και 6 ατομικά γιουβετσάκια (3ο ταξίδι - περσινό, από περικοπή κονδυλίων που προορίζονταν για αγορές ενισχυμένων κρεμών για ώριμες επιδερμίδες) Όλα τα παραπάνω αφού χρησιμοποιήθηκαν 2-3 φορές στολίζουν σε περίοπτη θέση τα ντουλάπια μου και περιμένουν την επόμενη μετακόμιση για να κατέβουν από το βάθρο τους. Έλεγα λοιπόν ότι είχα κλείσει με τα Σιφνέϊκα έως ότου δαιμόνια φίλη ρεπόρτερ, που γνωρίζει την αρρώστια μου (άτιμες φιλενάδες), με ενημέρωσε δήθεν τυχαία ότι στη Σίφνο που πήγε διακοπές κυκλοφόρησε ο Δεπάστας πήλινα τσουκάλια που μπαίνουν στο μάτι της κουζίνας. Αμάν, και εγώ γιατί δεν έχω τέτοιο. Τηλέφωνο κατευθείαν στη Χουανίτα η οποία βρισκόταν στο νησί και πηγαινοέρχεται 20 χρόνια. Το και το της λέω. Μπα μου απαντά μόνο για γκάζι κάνουν. Βρε ελεγξέ το μην μας πάρουν άλλοι την αποκλειστικότητα. Αρπάζει τον Δ (ακούμε τα σχολιανά μας) και πάει για επιτόπιο έλεγχο. Βεβαίως κυρία μου έχουμε. Η πληροφορία επιβεβαιώθηκε, το τσουκάλι (μικρό σνιφ, τα μεγάλα τέλειωσαν) αγοράστηκε. Σ’ αναμμένα κάρβουνα καθόμουν έως ότου προχθές το πήρα στα χέρια μου. Έπρεπε να δοκιμαστεί πάραυτα. Χθές. Στη κατάψυξη βρήκα κοτόπουλο φιλέτο, μανιτάρια και ένα ταπεράκι ζωμού από Σπαρτιάτισσα αλανιάρα κότα. Θυμάστε το παιχνίδι με το Μαμαλάκη που πήγαιναν οι παικτες 2-3 υλικά στους σεφ και αυτοί μαγείρευαν νοστιμιές; Έτσι είπα να το παίξω και εγώ. Οπότε θα ξεκινήσω ανάποδα δηλ. από την εκτέλεση . Εβαλα λίγο λαδάκι στο τσουκάλι. Μετά φόβου Θεού άναψα το μάτι και περίμενα το μπάμ. Τίποτα δεν έγινε. Έριξα το κοτόπουλο σε μπουκιές το φερα 2-3 γύρες, ένα κρεμμύδι σε μισοφέγγαρα και τα μανιτάρια. Πρόσθεσα λίγο ζωμό μερικά φυλλαράκια λουίζας και δενδρολίβανο από τις γλάστρες μου και κουρκουμά. Αλάτι, πιπέρι. Χαμήλωσα τη φωτιά και άφησα να σιγοβράσει. Σκέφτηκα πως καιρό είχα να φάω λίγο ρυζάκι. Στο ντουλάπι βρίσκω αρμπόριο. Θαύμα. Μαζί με τον υπόλοιπο ζωμό έγινε ένα ωραιότατο ριζότο τύπου. Σερβίρω, ψάχνω για παρμεζάνα, είχα ξεμείνει. Βρίσκω όμως το εξαιρετικό τυράκι Σερίφου που ευλαβώς είχα κουβαλήσει από τις διακοπές μου και βγάζω μερικές φλυδίτσες από πάνω μαζί με 2-3 γυροβολιές του πιπερόμυλου. Ουπς άσε το πιρούνι κάτω και πάρε την κάμερα. Φάτε μάτια ψάρια Το απόλαυσα με ένα ποτηράκι κρασί ακούγοντας τους πολιτικούς αρχηγούς στο debate να προσπαθούν να με πείσουν ποιος θα είναι ο καλύτερος σωτήρας μου. Στην υγειά σου Χουανίτα, στην υγειά σου Δ. Το φαγητό μου ήταν νόστιμο. Δεν ξέρω αν έφταιγε το τσουκάλι ή η αγάπη σας. Υλικά Κοτόπουλο μπούτι φιλέτο Μανιτάρια Κρεμμύδι Ελαιόλαδο Ζωμός κοτόπουλου Φύλλα λουίζας Δενδρολίβανο Κουρκουμάς Αλάτι, πιπέρι Ρύζι για ριζότο παρμεζάνα

Πηγή: hungryforhungry.blogspot.gr

Τη συνταγή χταπόδι στιφάδο με κονιάκ και μέλι την "έκλεψα" από τον αγαπητό μου κ. Μαμαλάκη όταν την παρουσίαζε σε μια εκπομπή στην τηλεόραση. Όταν τη μαγείρεψα έμεινα καταγοητευμένη. Εγώ όπως έχετε καταλάβει τρελαίνομαι για γλυκές συνταγές. Σας συνιστώ να την δοκιμάσετε οπωσδήποτε!!! Τα υλικά για το στιφάδο μας: 1 χταπόδι μέτριο (περίπου 1 κιλό) (μπορεί νάναι και κατεψυγμένο) 2/3 κούπας λάδι 1 κουταλιά μέλι 6 κρεμμύδια μικρά ολόκληρα 1 κρεμμύδι τριμμένο 2 ντομάτες ώριμες ξεφλουδισμένες, κομμένες σε φέτες 1/2 κούπα κονιάκ 1/2 κούπα κρασί άσπρο ή ροζέ 1/2 κούπα ξύδι μπαλσάμικο 1/2 κουταλάκι μπαχάρι 1-2 φύλλα δάφνης ελάχιστο αλάτι, πιπέρι φρεσκοτριμμένο Πως μαγειρεύουμε το φαγητό μας: Βράζουμε σε κατσαρόλα με νερό το χταπόδι μέχρι να μαλακώσει. Το πλένουμε, το σκουπίζουμε και το κόβουμε σε κομμάτια. Βάζουμε το λάδι σε στεγνή κατσαρόλα και όταν κάψει, σοτάρουμε το χταπόδι και στη συνέχεια τα μεγάλα κρεμμύδια και μετά το τριμμένο. Σβήνουμε το φαγητό μας με το κονιάκ, το κρασί και το μπαλσάμικο. Ρίχνω τη ντομάτα, το μπαχάρι, το πιπέρι, λίγο αλάτι και σιγοβράζουμε έως ότου μείνει με τη σάλτσα του. Στο τέλος ρίχνουμε το μέλι, ανακατεύουμε, παίρνει λίγο βράση ( 1-2 λεπτά) και αποσύρουμε από τη φωτιά. Συνοδευόμενο με πατάτες τηγανιτές ή ρύζι είναι τέλειο!!!

Πηγή: syntagesmamas.gr

Αφού γνώρισε και σιγά - σιγά ανακαλύπτει τον μυστηριώδη και γοητευτικό κόσμο της μαγειρικής, ο εργένης αποφάσισε να μοιραστεί τα επιτεύγματά του με φίλους και γνωστούς, ετοιμάζοντας, μέρες που είναι, μια μικρή μάζωξη εν είδει ρεβεγιόν - κοινώς, φαγοπότι. Καταστρώνοντας λοιπόν το μενού της επικείμενης βραδιάς συνειδητοποιεί πως η δράση πρέπει να μεταφερθεί από το τραπέζι στον μπουφέ (το ίδιο έπιπλο στην ουσία, χωρίς καρέκλες), με διάθεση γιορτινή αλλά εδέσματα εύκολα στην ετοιμασία τους και ασφαλώς οικονομικά. Δύο οι βασικοί κανόνες για κάθε πάρτυ που προβλέπει φαγητό: πρώτον, όλα θα πρέπει να τρώγονται στα όρθια - ει δυνατόν και με τα χέρια - καθώς ο εξοπλισμός του μοναχικού του νοικοκυριού δεν επιτρέπει πολυτέλειες. Όπου σερβίτσια και μαχαιροπήρουνα, χάρτινα πιάτα και οδοντογλυφίδες. Επομένως σαλτσερά φαγητά και ζυμαρικά καλύτερα να μένουν για ολιγομελή τραπεζώματα. Δεύτερον, οι καλεσμένοι σίγουρα θα είναι περισσότεροι από τους προβλεπόμενους («είπα και σε δυο φίλους», «δεν σε πειράζει να φέρω και τον ξάδερφό μου;»), οπότε σοφά υπολογίζει εξ αρχής περισσότερο φαγητό για να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι, δηλαδή χορτασμένοι. Επί το έργον, στήνοντας τον μπουφέ, η αρχή γίνεται με εκείνο που οι περισσότεροι θα αναζητήσουν, τους μεζέδες από κρέας. Πιστός στον ταπεινό προϋπολογισμό του, θα επιλέξει εδέσματα που συνδυάζουν το χαμηλό κόστος με τη χορταστική ποσότητα. Με τα εμβληματικά για κάθε πάρτυ, από την εφηβεία του ακόμα, λουκάνικα κοκτέιλ, τους αγαπημένους όλων κεφτέδες και το πασπαρτού κοτόπουλο ετοιμάζει λοιπόν τα βασικά του μπουφέ. Όσο οι μέρες περνούν, θα εντοπίσει τις πλέον ταιριαστές συνταγές για τα νόστιμα συνοδευτικά τους και, φυσικά, τα γλυκίσματα. Photo: fionasjapanesecooking.blogspot.gr Εκδοχή πρώτη: λαχταριστά, μεθυσμένα λουκανικάκια - για περίπου 50 χρειάζονται ωμά λουκάνικα “κοκτέιλ” 100 γραμμάρια από μαρμελάδα πορτοκάλι 2 κ.σ. χυμός λεμονιού ¼ φλιτζ. βότκα αλάτι και πιπέρι Η ιδέα ανήκει στην ιέρεια των απλών συνταγών και προσωπική του - εν αγνοία της - εκπαιδεύτρια στα της κουζίνας, Nigella Lawson. Με έμπνευση από το περιλάλητο κοκτέιλ Cosmopolitan προτείνει την ετοιμασία των λουκάνικων ως εξής:
Ζεσταίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς και στρώνουμε ένα ρηχό ταψί με αλουμινόχαρτο ή χαρτί φούρνου. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε τη μαρμελάδα, τον χυμό λεμονιού και τη βότκα. Όσο πιο λεία υφή έχει η μαρμελάδα, τόσο καλύτερα θα καλύψει τα λουκανικάκια κατά το ψήσιμο, οπότε προσέχουμε να μην έχει μεγάλα κομμάτια φρούτου. Απλώνουμε τα λουκάνικα στο ταψί και τα περιλούζουμε με το μίγμα. Ανακατεύουμε καλά ώσπου η σάλτσα να τα καλύψει όλα - αν δεν αρκεί, φτιάχνουμε λίγη ακόμα με τον γνωστό τρόπο. Αφήνουμε τον φούρνο στην ίδια θερμοκρασία και ψήνουμε για περίπου 50 λεπτά με μία ώρα, κουνώντας το ταψί ανά 20 λεπτά, ώστε να ψηθούν ομοιόμορφα απ' όλες τις πλευρές. Ίσως η μαρινάδα φαίνεται μπόλικη και αραιή - δεν ανησυχούμε, μόλις τελειώσει το ψήσιμο, θα έχει μετατραπεί σε λαχταριστό σιρόπι και τα λουκανικάκια θα θυμίζουν ζουμερές καραμέλες. Ξεφουρνίζουμε και προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι ανακατεύοντας. Σερβίρουμε σε πλατιά πιατέλα, ιδεωδώς με αρκετή μουστάρδα στο πλάι. Photo: livinglou.com Αν τώρα για τον μπουφέ του επιλέξει λαχταριστά μπουτάκια, θα χρειαστεί: 8 μπούτια κοτόπουλου μία σκελίδα σκόρδο λιωμένη (ή παραπάνω, αν το έχει σε εκτίμηση) αλάτι, κύμινο, πάπρικα, πιπέρι 6 κ.σ. μέλι 1 κ.γ. ξύδι ελαιόλαδο * Ασφαλώς οι ποσότητες (και τα μπουτάκια) αυξάνονται ανάλογα με τα άτομα και την πείνα. Ξεκινάμε όπως πριν, στρώνοντας ένα ταψί με χαρτί φούρνου που αλείφουμε ελαφρώς με λάδι. Ο φούρνος ζεσταίνεται στους 180 °C. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε λίγο λάδι, αλάτι, σκόρδο, μπαχαρικά και με το μίγμα τρίβουμε με ένταση τα μπουτάκια. Τα τοποθετούμε στο ταψί και ψήνουμε για 5 λεπτά από κάθε πλευρά. Όσο το κοτόπουλο ψήνεται, ανακατεύουμε σε ένα ποτήρι το μέλι και το ξύδι. Μετά τα 10 λεπτά, και αφού το κοτόπουλο έχει αρχίσει να ροδίζει, το βγάζουμε από τον φούρνο και αλείφουμε επιμελώς τις δύο πλευρές κάθε μπουτακίου. Όλα αυτά συμβαίνουν πάνω από το στρωμένο μας ταψί - λιγότερα σκεύη, λιγότερο πλύσιμο, λιγότερος κόπος. Γρήγορα στον φούρνο για ένα με δύο λεπτά ακόμα και, επειδή η πρώτη στρώση σίγουρα θα στεγνώσει γρήγορα, ξανά έξω και πάλι αλείφουμε με το υπόλοιπο ξυδόμελο. Τώρα πια χρειάζονται δύο με τρία λεπτά ψησίματος από κάθε πλευρά και τα μπουτάκια έφυγαν για τον μπουφέ. Και εδώ η μουστάρδα ας βρίσκεται κάπου κοντά - πολλοί θα την αναζητήσουν. Photo: parmesan.com Τρίτη επιλογή, το έτερο σήμα κατατεθέν των πάρτυ: κεφτέδες. Για περίπου 40 κεφτέδες με μια μικρή έκπληξη, την ελαφρώς τυρένια γεύση τους, είναι απαραίτητα: 1 φλιτζάνι τρίμματα από μπαγιάτικο ψωμί 2 αυγά 1 φλιτζάνι παρμεζάνα τριμμένη 1 κιλό κιμά της αρεσκείας μας Ο φούρνος ανάβει στους 200 βαθμούς και εμείς ετοιμάζουμε τους κεφτέδες. Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε καλά τα τρίμματα του ψωμιού, τα αυγά και το τυρί. Προσθέτουμε τον κιμά και ζυμώνουμε καλά για να μοιραστούν σωστά τα υλικά. Στο γνωστό ρηχό ταψί στρώνουμε αλουμινόχαρτο ή δυο φύλλα χαρτί φούρνου. Με το κουτάλι της σούπας ξεχωρίζουμε από το μίγμα ένα προς ένα τα κεφτεδάκια και τα πλάθουμε σφαιρικά. Αλείφουμε ελαφρώς με ελαιόλαδο για να μη στεγνώσουν - ο κιμάς μας θα φτάσει περίπου για 40 κεφτέδες. Τους τοποθετούμε στο ταψί σε ίσες αποστάσεις - θυμόμαστε πως θα συρρικνωθούν κάπως κατά το ψήσιμο - και ψήνουμε για 20 με 25 λεπτά, μέχρι να πάρουν καστανό χρώμα. Κανείς δεν θα πει όχι σε λίγη μουστάρδα ή κέτσαπ που θα τους συνοδεύουν στην πιατέλα. Για τους ορεξάτους, η γλυκόξινη σάλτσα του Ηλία Μαμαλάκη θα ταιριάξει θεσπέσια. Αποστολή εξετελέσθη - το βασικό μέρος του μπουφέ έχει τακτοποιηθεί και ήδη τα κέφια ανεβαίνουν. Επόμενος στόχος: συνοδευτικές λιχουδιές και γλυκίσματα.

Πηγή: bostanistas.gr

Αρνάκι με κοφτό μακαρονάκι από το Πήλιο Άτομα: 3, Χρόνος προετοιμασίας: 10’ , Χρόνος ψησίματος: 20’ , Κόστος: 7 € ΥΛΙΚΑ : ½ κιλό αρνί (τα παϊδάκια)
Αλάτι
Πιπέρι
Δεντρολίβανο
½ Λεμόνι στημένο
Λίγο ελαιόλαδο
250 γρ κοφτό μακαρονάκι
2,5 ποτήρια νερό ΕΚΤΕΛΕΣΗ : Μέσα σε μία γάστρα βάζουμε το αρνί και το πασπαλίζουμε από όλες τις πλευρές με το αλάτι, το πιπέρι και το δεντρολίβανο Το βάζουμε να ψηθεί χωρίς το καπάκι για 15-20 λεπτά στους 250 °C για να γίνει τραγανή η κρούστα. Στη συνέχεια, προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και το νερό και το βάζουμε να σιγοψηθεί στους 170 °C για 30 λεπτά με το καπάκι της γάστρας κλειστό. Τέλος, προσθέτουμε τα κοφτά μακαρονάκια και ψήνουμε για ακόμη 5 λεπτά. Info : Τα παραδοσιακά ζυμαρικά χρειάζονται λίγο νερό και μόλις 5 λεπτά βράσιμο. 2012-12-03 foodadmin Share ! tweet

Πηγή: foodtrails.gr

Το άρθρο είναι αφιερωμένο στο ‘δάσκαλο’, Ηλία Μαμαλάκη(*)   Oι φακές είναι ένα φαγητό συνώνυμο της ταπεινότητας και της ευτελούς αξίας της πρώτης ύλης. “Αντί πινακίου φακής”  παραχώρησε ο Ησαύ στον  Ιακώβ τα πρωτοτόκια, τα νομικά διακαιώματα κληρονομιάς των πρωτότοκων υιών της εποχής, στη γνωστή ιστορία της Παλιάς Διαθήκης με αποτέλεσμα η συγκεκριμένη έκφραση περί φακής, να είναι πλέον συνώνυμη της έννοιας της ευτελούς αξίας. Αλλά αν διαβάσει κανείς λίγο διαφορετικά την ιστορία, με οπτική γκουρμεδιάρικη, εύκολα μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Ησαύ καλά έκανε, μια και η νοστιμιά ενός πιάτου φακής είναι απαράμιλλη, ενώ μέχρι να έβγαιναν οι κληρονομιές, μπορεί να είχε capital controls…  Γιατί οι φακές είναι ένας γαστρονομικός και διατροφικός θησαυρός, που τυγχάνει απλά να είναι φτηνός και εύκολος στο μαγείρεμα. Λίγο λάδι, λίγο ξύδι, λίγο αλάτι σκορδάκι, δαφνούλα, κρεμμυδάκι, και καμιά ώρα βράσιμο και βασικά το’ χουμε! Και νόστιμο πιάτο και χορταστικό. Όλα τα προσόντα έχει αυτή η ταπεινή φακή που υπάρχει στη διατροφή μας απ’ τα αρχαία χρόνια και έχει διαδοθεί σε όλες τις ηπείρους και κουζίνες. Πιο γνωστή εξωτική μαγειρική της φακής είναι στην Ινδική κουζίνα όπου αναφέρεται ως ντάλ, (dal ή dhal). Χαρακτηριστικά χυλωμένη σούπα από διαφορετικούς τύπους φακής (κόκκινης, κίτρινης , μαύρης beluga ή της γνωστής μας, καφέ) με εξωτικά καυτερά μπαχαρικά και σε συνδυασμό με ρύζι ή χωρίς, αποτελούν πολύ βασικό μέρος της διατροφής χωρών όπως η Ινδία, το Πακιστάν, το Νεπάλ και η Σρι Λάνκα. Γιατί οι φακές είναι μια φτηνή και νόστιμη πηγή πρωτεϊνών, βιταμινών (ειδικά Β) και ιχνοστοιχείων (σίδηρος και ψευδάργυρος) εξαιρετικά πολύτιμων διατροφικά σε αυτές τις χώρες όπου μεγάλο μέρος του πληθυσμού είναι vegetarian είτε από επιλογή, είτε από φτώχεια και έτσι η φακή λειτουργεί ως υποκατάστατο του κρέατος. Ο συνδυασμός όλων αυτών των πλεονεκτημάτων ήταν αυτός που έκανε πολλούς από μας τους “νοικοκυραίους” αστούς,  εκείνη την αγωνιώδη περίοδο του καλοκαιριού που δεν ξέραμε τι μέλλει γενέσθαι σ’ αυτή τη χώρα, να στοκάρουμε φακές στο σπίτι για να βγάλουμε τις δύσκολες μέρες. Τώρα λοιπόν που βιώνουμε αυτή την πρωτοφανή οικονομική άνθηση με τα αμύθητα πλούτη μας να γίνονται όμορφοι, μοσχομυριστοί φόροι, ήρθε επιτέλους η στιγμή να γιορτάσουμε την ευμάρεια μας, με ένα νόστιμο πιάτο φακές από κείνες που αποθηκεύσαμε. Και να πούμε WTF… Έτσι ένιωσα πατριωτικό χρέος μου να μοιραστώ τη δικιά μου συνταγή για φακές σούπα που βασίζεται στην κλασική εκτέλεση που κάνουμε στην Ελλάδα με λίγα νεωτεριστικά twists που συντελούν στο ανέβασμα της γευστικής πληρότητας χωρίς να μεταλλαχτεί η προσωπικότητα του πιάτου. Αυτά είναι κυρίως η χρήση Ελληνικού ξυδιού μπαλσάμικο αντί του κανονικού, για να δώσει πληρότητα στη γεύση έναντι απλής οξύτητας και η πρόσθεση ψιλοκομμένου σέλερι στο κρεμμύδι για το σοτάρισμα, που προσθέτει γευστικό βάθος σε κάθε συνταγή μαγειρευτού, χωρίς να μεταλλάσσει το γευστικό του προφίλ. Παρεμπιπτόντως η πληρωμένη απάντηση σ’ αυτόν που θα γράψει, “είχες μπαλσάμικο στο χωριό σου ρε μπάρμπα, όταν έτρωγες τις φακές της μάνας σου;” , είναι “ούτε εσύ είχες πληκτρολόγιο, ψευδώνυμο και ίντερνετ”. Κατά τα άλλα χρησιμοποιώ καρότο που είθισται και δεν χρησιμοποιώ ντομάτα που θεωρώ ότι αφαιρεί γευστικά αντί να προσθέτει γιατί απλά επιπεδοποιεί τις υπόλοιπες γεύσεις και δεν αφήνει τη γεύση της φακής ν’ αναδειχθεί.  Λειτουργεί περίπου σαν κέτσαπ, δηλαδή. Μπορεί να είναι νόστιμη, αλλά μετά από λίγο δεν έχει σημασία σε τι την βάζεις πάνω, γιατί έχει χαθεί ό,τι υπήρχε εκεί γευστικά. Όμως στις φακές (και γενικά στα όσπρια) πολύ σημαντικό ρόλο στη μαγειρική παίζει η πρώτη ύλη και ο τρόπος που αυτή θα ανταποκριθεί. Η έκφραση ‘βραστερό’ για παράδειγμα είναι ενδεικτική του ότι κάποια όσπρια θα γίνουν γρήγορα και θα χυλώσουν βγάζοντας όλη τη νοστιμιά στο πιάτο και κάποια άλλα θα μείνουν σφιχτά, σκληρά και αμυλώδη. Στις περισσότερες επώνυμες συσκευασμένες φακές που θα βρείτε σε σουπερμάρκετ και έχω δοκιμάσει, δεν έχω βρει προβλήματα ‘βραστερότητας’ είναι αλήθεια. Μου έχει τύχει όμως με βιολογικά όσπρια που πήγαν για πέταμα. Στην Ελλάδα καυχόμαστε όμως ότι έχουμε μια μοναδική φακή σε ποιοτικά χαρακτηριστικά που λέμε ότι είναι ‘η καλύτερη στον κόσμο’. Την φακή Εγκλουβής. Που πωλείται μάλιστα σε τιμή που ανατρέπει πλήρως το νόημα στην παροιμία του Ησαύ, περί πινακίου φακής. Είναι μια φακή που παράγεται με εντελώς παραδοσιακό τρόπο σε ένα οροπέδιο στην Λευκάδα με το τοπωνύμιο Εγκλουβή, η οποία είναι μικρή, ιδιαίτερα νόστιμη και σαφώς πιο βραστερή απ’ οποιαδήποτε άλλη ποικιλία. Όπως φαντάζεστε, η παραγωγή είναι πολύ περιορισμένη και πάει κυρίως σε εξαγωγές, με μια μικρή ποσότητα να διατίθεται στην εγχώρια αγορά. Στα πλαίσια της έρευνας για την συνταγή και για την ανάδειξη της πιο νόστιμης συνταγής δοκίμασα και φακή Εγκλουβής, αλλά κατέληξα να μην την χρησιμοποιήσω στη σούπα.  Κυρίως επειδή είναι πανάκριβη και δυσεύρετη, άρα δεν ανταποκρίνεται σ΄ αυτό που εσείς θα βρείτε ως πρώτη ύλη και θα κάνετε σπίτι σας. Έτσι για την εκτέλεση της συνταγής που φωτογραφήθηκε χρησιμοποίησα μια πολύ νόστιμη  φακή που αγόρασα το καλοκαίρι από παραγωγό στις Πρέσπες, η οποία όμως είχε ακριβώς την ίδια μαγειρική συμπεριφορά με τις κλασικές καλές μάρκες που αγοράζουμε όλοι μας. Η φακή Εγκλουβής όμως έχει εμφανώς διαφορετική μαγειρική συμπεριφορά. Βράζει και μαλακώνει πάρα πολύ γρήγορα. Αρχίζει να χυλώνει εκεί που οι άλλες φακές αρχίζουν να μαλακώνουν. Επειδή λοιπόν είναι νόστιμη και πολύτιμη σκέφτηκα να την χρησιμοποιήσω και να την προτείνω, όχι στη σούπα, αλλά σαν βάση μιας πολύ νόστιμης σαλάτας φακής, που σας την παραθέτω ως μπόνους συνταγή, μέσα στη συνταγή για τις φακές σούπα, μια και όπως πάμε θα τρώμε για αρκετό καιρό φακές συχνά, οπότε να μη τις βαρεθούμε. Φακές Εγκλουβής σαλάτα αλ Caruso Η ιδέα είναι μια ανάμειξη βρασμένης, αλλά όχι χυλωμένης φακής Εγκλουβής, που στέκει στο στόμα (αλ ντέντε) με φρέσκα λαχανικά που θα δώσουν  γλυκάδα, οξύτητα και καυτερή γεύση πάνω στο βασικό υλικό, σερβιρισμένα όλα κρύα βέβαια. Χρησιμοποίησα 200 γρ. φακές Εγκλουβής που αφού τις καθάρισα από πέτρες (ήταν πολύ Rock ομολογουμένως) τις έβαλα σε ένα κατσαρολάκι με νερό και λίγο αλάτι και τις έβρασα για 25’. Τις ξέβγαλα με κρύο νερό και τις πρόσθεσα σε ένα μίγμα που είχα φτιάξει από τα εξής υλικά: 250 γρ. ανάμεικτα πορτοκαλί και μαύρα ντοματάκια πομοντόρια Κρητικά κομμένα στα τρία, 4 μικρά φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα, ½ πιπεριά Φλωρίνης ψιλοκομμένη, ½ πιπεριά κέρατο ψιλοκομμένη, ½ πιπεριά καυτερή πολύ ψιλοκομμένη, άνηθο και λίγο δυόσμο. Τα ανακάτεψα και έβαλα ελαιόλαδο και κρέμα μπαλσάμικο. Απλό και υπέροχο πιάτο με μια πανδαισία χρωμάτων,  γεύσεων και υφών που ταιριάζει σε κάθε τραπέζι. Το αποτέλεσμα αποδείχτηκε μάλιστα ικανό να κάνει ανθρώπους που δεν βάζουν φακές στο στόμα τους, να πάρουν δυο φορές απ’ τη σαλάτα (έτσι Όλγα; Και λίγα λέω!). Προφανώς η σαλάτα δουλεύει και με άλλα ντοματάκια, κανονικά κόκκινα πομοντόρια, όπως και με κανονική φακή, ιδανικά ψιλή, βρασμένη τόσο όσο να είναι αλντέντε αλλά να τρώγεται. Υποθέτω ότι με κανονική φακή αυτός ο χρόνος είναι τουλάχιστον ένα δεκάλεπτο πιο πολύ απ’ ότι με Εγκλουβής, δηλαδή περί τα 35′-40′ λεπτά, αλλά αν κάνετε αυτή τη συνταγή, ελέγξτε καλύτερα τους χρόνους σε σχέση με τη πρώτη ύλη σας. Περί Ηλία Μαμαλάκη(*) Πριν επιστρέψουμε στη βασική συνταγή για σούπα Φακές αλ Caruso, να πούμε σ’ αυτό το σημείο, ότι η ιδέα για την ανάπτυξη του άρθρου αυτού στις περιοχές που άγγιξα, απ’ τη Παλαιά Διαθήκη στην Ινδία και απ’ την Εγκλουβή, στη σούπα, ήταν του Ηλία Μαμαλάκη που μου είχε προτείνει το καλοκαίρι ένα τέτοιο χειρισμό του θέματος. Και ξέρω ότι παρόλο που ίσως διαφωνεί με τις νεωτεριστικές παρεμβάσεις μου στη παραδοσιακή συνταγή (βάζοντας σέλερι και μπαλσάμικο), θα απολαύσει αυτό το άρθρο για ένα φαγητό που λατρεύει! Γι’ αυτό και του το αφιερώνω, αναγνωρίζοντας με τον ελάχιστο τρόπο, το πόσα καλά έχει κάνει για να αναδείξει την Ελληνική παραδοσιακή μαγειρική και να βάλει το κέφι και την καλή διάθεση, πίσω στη κουζίνα.  Είναι πολύ σημαντικά όλα αυτά που έχει προσφέρει ως έμπνευση και ως παρακαταθήκη γνώσης της παράδοσης, σε μας που ήρθαμε να υπηρετήσουμε τη γαστρονομία πιο πρόσφατα, με τον δικό μας διαφορετικό, νεωτερικό τρόπο. Φακές Σούπα αλ Caruso Χαρακτηριστικά της συνταγής: Πολύ απλή, εύκολη, καθημερινή συνταγή που θέλει περί τη μια ώρα συνολικά. Ένα φαγητό εξαιρετικής διατροφικής αξίας και νοστιμιάς, με πολύ χαμηλό κόστος, δεδομένου ότι οι φακές πωλούνται περίπου στα 3€/κιλό ενώ βρίσκετε και με 1.5€.  Εκτός κι’ αν πάρετε φακές Εγκλουβής οπότε πάτε στα 15€/κιλό.  Θα τις βρείτε δύσκολα σε επιλεκτικά μπακάλικα και ντελικατέσεν. (εγώ τις βρήκα στο παντοπωλείο-τυροκομείο Κωσταρέλου στα Βριλήσσια που έχει και καταπληκτική φέτα για να συνοδέψει τις φακές σας (Λεωφ. Πεντέλης 46, τηλ. 210 8104470).  Τώρα αν με ρωτήσετε αν οι φακές Εγκλουβής είναι τόσες φορές πιο νόστιμες, όσες φορές είναι πιο ακριβές, θα σας πω ευθαρσώς όχι. Αλλά αξίζει να δοκιμάσετε σίγουρα. Και να τις χρησιμοποιείτε επιλεκτικά. Μην τρελαθούμε κι’ολας! Η ιδιαιτερότητά του φαγητού, είναι το ότι η φακή ως πρώτη ύλη, ανάλογα με την προέλευση της και τον τύπο της, έχει διαφοροποιήσεις στο χρόνο που βράζει και χυλώνει. Έτσι δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτοι για το πόσο χρόνο χρειάζεται να ολοκληρωθεί το φαγητό μαγειρικά, ούτε ποια είναι η ποσότητα του νερού που χρειάζεται, προκειμένου να χυλώσει όπως πρέπει. Γι’ αυτό προτείνουμε να βάζετε μια αρχική ποσότητα βρασμένου νερού και να συμπληρώνετε μετά από ένα σημείο, ανάλογα με το πως λειτουργεί η πρώτη ύλη που επιλέξατε. Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές στη συνταγή φακής σούπα, με πρώτη κλασική την πρόσθεση ντομάτας, συνήθως σε μορφή πελτέ. Προσωπικά την βρίσκω άστοχη, γιατί η ντομάτα αφαιρεί την ένταση της γεύσης της φακής και επιπεδοποιεί το σύνολο, αλλά εδώ πλέον κινούμαστε στα όρια μεταξύ μαγειρικής δεοντολογίας και προσωπικού γούστου. Μια ενδιαφέρουσα δημιουργική παραλλαγή που μου πρότεινε η σεφ Ελένη Δοξιάδη, κινείται στη λογική Ινδικού Dahl και είναι με κάρυ ως βασικό καρύκευμα, τσίλι που εντείνει τον spicy χαρακτήρα, κόκκινη πιπεριά που δίνει χρώμα και φλούδα πορτοκαλιού που βγάζει αρώματα, μια συνταγή που θα δοκιμάσω λίαν προσεχώς, οπότε και θα αποκαλύψω όλες της τις λεπτομέρειες. Υλικά (για 4 άτομα) 500 γρ. φακές 1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο 1 μεγάλο καρότο κομμένο σε ροδέλες 1-2 κλωνάρια σέλερι, χωρίς τα φύλλα, ψιλοκομμένο 4 σκελίδες σκόρδο 4 φύλλα δάφνης 180 ml ελαιόλαδο + έξτρα για το σερβίρισμα 50 ml. Ξύδι Balsamico + έξτρα για το σερβίρισμα 2-2 ½  λίτρα ζεστό νερό 1 κ.γ. αλάτι 1/8 κ.γ. πιπέρι Παρασκευή 1. Προετοιμάζετε τα υλικά: Ψιλοκόβετε κρεμμύδι και σέλερι, κόβετε σε ροδέλες το καρότο, καθαρίζετε τα σκόρδα. Αν οι φακές σας δεν είναι από συσκευασία μεγάλης εταιρίας καλό είναι να τις απλώσετε σε ένα ταψί και μετακινώντας λίγες–λίγες, με το χέρι, να ελέγξετε ότι δεν έχουν πετρούλες (Ειδικά αν είναι φακές Εγκλουβής ή χύμα). 2. Σοτάρισμα: Βάζετε το λάδι σε μια κατσαρόλα να κάψει σε μεσαία προς χαμηλή φωτιά και προσθέτετε το κρεμμύδι, το σέλερι και το καρότο. Ανακατεύετε και τα σοτάρετε σιγά-σιγά για ένα 10λεπτο περίπου ώστε να βγάλουν τη νοστιμιά τους. 3. Παρασκευή σούπας: Προσθέτετε τις φακές, τη δάφνη και το σκόρδο. Σοτάρετε μαζί με τα λαχανικά για άλλα τρία λεπτά. Προσθέτετε 1 ½ λίτρο βρασμένο νερό, τα 50 ml. του Balsamico και ανακατεύετε. Μόλις πάρουν βράση, σε χαμηλή πάντα φωτιά, βάζετε καπάκι στη κατσαρόλα  και αφήνετε να βράσουν για 30 λεπτά, αν πρόκειται για κανονικές φακές (ή 15 αν πρόκειται για φακές Εγκλουβής). Προσθέτετε αλάτι και πιπέρι και ελέγχετε αν και πόσο ακόμη νερό χρειάζονται για να φτάσουν στο σημείο να χυλώσουν, να βγάλουν δηλαδή όλη τη νοστιμιά τους στο νερό, δίνοντας στη πορεία καφέ χρώμα στη σούπα που γίνεται παχύρευστη.  Συμπληρώνετε μία ή δύο φορές από λίγο νερό για να μην μείνει στο τέλος αραιή η σούπα και οι φακές είναι νερόβραστες όπως ταιριάζουν σε λογική σαλάτας και όχι σούπας. Στις περισσότερες φακές του εμπορίου που έχω μαγειρέψει όπως και σ’ αυτές της συνταγής που ήταν χύμα, αγορασμένες από παραγωγό στις Πρέσπες, η σούπα φτάνει στην επιθυμητή πυκνότητα μεταξύ 45 λεπτών και 1 ώρας. Οι φακές Εγκλουβής, όπως έχω ξαναπεί, βράζουν και μαλακώνουν πολύ νωρίτερα, οπότε υπολογίστε λίγο πάνω απ’ την μισή ώρα για φακές σούπας. Σερβίρισμα: Αφήνετε τη σούπα φακές για τουλάχιστον ένα δεκάλεπτο, ώστε να πέσει η θερμοκρασία σε σημείο που να μπορείτε να απολαύσετε τη γεύση. Σερβίρετε στα πιάτα, προσθέτοντας ο καθένας κατά βούληση ωμό λάδι και λίγο ακόμη μπαλσάμικο, (δοκιμάστε επίσης και κρέμα μπαλσάμικο), ώστε να ακούγεται η γλυκόξινη γεύση του, λίγο πάνω απ’ την comforting υφή και οικεία γεύση της φακής. Συνοδέψτε απαραίτητα από ωραίο ψωμί και καλή φέτα. Μόλις μεταμορφώσατε την ταπεινή φακή σε μια γευστική πολυτέλεια. Που μάλιστα δεν φορολογείται… Πεντανόστιμες Φακές Σούπα και σαλάτα με Φακές Εγκλουβής 4.48/5 (89.58%) 71 votes Print PDF

Πηγή: caruso.gr

Το Cooktime είναι μια μηχανή αναζήτησης συνταγών που βρίσκει συνταγές με ειδικά φίλτρα αναζήτησης όπως υλικά, κατηγορίες και λέξεις-κλειδιά.
Το Cooktime δεν φιλοξενεί συνταγές αλλά links προς site συνταγών. | FAQ | Privacy
Copyright 2018 ® - Επικοινωνία